Po lekturze tekstu na
www.gazeta.pl na temat faktów i mitów o sepsie postanowiłam ustosunkować się do tej niewiedzą rozpowszechnianej zjawy. Ponieważ zarówno wśród "ludu", jak i będących źródłem dla nich wiedzy - dziennikarzy, rozpowszechniają się nie tylko nieścisłości, ale i bzdury wypiszę wybrane (głównie ze wspomnianego tekstu, ale także z
Wikipedii i
biomedical.pl) fakty o sepsie.
1. Sepsa, podobnie jak gorączka,
nie jest chorobą.
2. Sepsa (zwana posocznicą) to termin określający
specyficzną reakcję organizmu na zakażenie drobnoustrojem, inaczej pisząc jest zespołem ciężkich i błyskawicznie rozwijających się objawów.
3. Sepsa może się rozwinąć zarówno w szpitalu, jak i poza nim.
4.
Liczba przypadków sepsy szpitalnej liczona jest w tysiącach. Pobyt w szpitalu, istniejąca choroba czy wreszcie sama operacja powodują znaczne osłabienie odporności, a zarazem otwierają wrota organizmu dla groźnych drobnoustrojów.
5.
Liczba przypadków sepsy pozaszpitalnej liczona jest w setkach. Najczęściej, na ową specyficzną reakcję organizmu na zakażenie drobnoustrojem, narażone są małe dzieci, osoby starsze, poborowi i młodzież. W pierwszym przypadku przyczyną jest z reguły niedojrzały układ odpornościowy, który nie jest w stanie poradzić sobie z rozwijającym się zakażeniem. Poborowi są narażeni z powodu stresu, zmęczenia, pogorszenia się warunków higienicznych (spadek odporności) i przebywania w dużej grupie, co ułatwia złapanie nowego dla organizmu i groźnego szczepu bakterii. Jeżeli chodzi o młodzież, rozwojowi sepsy sprzyja styl życia - przebywanie w pubach, dyskotekach, na imprezach masowych: meczach, koncertach itp. Krzyki, plucie, głębokie pocałunki, dzielenie się kanapką czy batonem, palenie na spółkę papierosów - wszystko to zwiększa ryzyko zakażenia się nowym groźnym szczepem meningokoka.
6.
Sepsą się nie można zarazić (nie jest chorobą!). Zarazić możemy się co najwyżej bakterią, która w pewnych warunkach i u konkretnej osoby może stać się przyczyną sepsy. Poza tym zakażenie się bakterią, która u kogoś rzeczywiście stała się przyczyną sepsy, absolutnie nie oznacza, że sepsa rozwinie się również u tej drugiej osoby.
7.
Nie ma i nie będzie czegoś takiego jak epidemia sepsy, bo sepsą nie można się zarazić. Można natomiast mówić o epidemii zakażeń bakteriami, które mogą ewentualnie być przyczyną sepsy.
8.
Praktycznie każdy drobnoustrój, stosunkowo rzadko pasożyty, wirusy i bakterie atypowe
może wywołać posocznicę.
9. Jak się szacuje, nawet jedna trzecia ludzi w wieku 11-24 lat to nosiciele meningokoków (bakteria mogąca powodować m.in. zapalenie opon mózgowych). Przebywają one w jamie nosowo-gardłowej i dla zdecydowanej większości osób nie stanowią zagrożenia. To bardzo wrażliwe bakterie - poza ludzkim organizmem giną błyskawicznie. Dlatego do zakażenia się człowieka od człowieka potrzebny jest naprawdę bliski kontakt. Podkreślam, ten punkt dotyczy tylko jednego z drobnoustrojów, które mogą wywołać sepsę.
10. Początkowo objawy sepsy mogą przypominać zwykłą grypę: podwyższona temperatura, bóle głowy, mięśni i stawów. Bardzo charakterystycznym i alarmującym objawem jest pojawienie się na skórze wysypki i wybroczyn. Powinno się wtedy natychmiast przeprowadzić bardzo prosty tzw. test szklanki. Do zmienionego miejsca należy przycisnąć bok szklanki i obserwować, czy zaczerwienienie zniknie, jeśli wysypka nie zblednie pod naciskiem - udać się natychmiast do szpitalnej izby przyjęć.
11.
Sepsy nie można wyleczyć (to nie jest choroba!), można spowodować ustąpienie tego zespołu objawów.
12.
Przeciw sepsie nie można się zaszczepić, można jedynie się zaszczepić przeciwko pewnym, najczęściej doprowadzającym do stanu sepsy, rodzajom drobnoustrojów.
Sepsa była, jest i będzie.
Posty
